در شش سال گذشته، درخواستهای مزایای ناتوانی مرتبط با اختلال کمتوجهی-بیشفعالی (ADHD) و اوتیسم در میان نوجوانان انگلستان به طرز چشمگیری افزایش یافته است. گزارشی که به تازگی منتشر شده نشان میدهد که نرخ دریافت کمکهزینههای استقلال شخصی (PIP) برای این شرایط در سنین ۱۶ و ۱۷ سال به طور قابل توجهی در سراسر کشور از سال ۲۰۱۹ تغییر کرده است.
افزایش در مناطق مرفه
بخشی از این افزایش در مناطق ثروتمند جنوب و جنوب شرقی انگلستان مشاهده شده است، جایی که قبلاً نرخ درخواستها در آنها از کمترین سطحها برخوردار بود. در ژوئن ۲۰۱۹، بسیاری از این مناطق تعداد ناچیزی از نوجوانان را که این مزایا را دریافت میکردند، گزارش کرده بودند. اما تا ژوئن ۲۰۲۵، این وضعیت به طرز معناداری تغییر کرده و نرخهای درخواست در برخی از این مناطق ثروتمند اکنون از نرخهای برخی از جوامع محروم کشور نیز بیشتر شده است.
بیشتر بخوانید: تاثیر زمان مصرف داروها بر بهبود درمان سرطان و افزایش طول عمر
براساس تحلیلهای جدید، نرخ درخواستهای PIP مرتبط با ADHD و اوتیسم در مناطق کمدرآمد انگلستان ۲۸ درصد کندتر از مناطق ثروتمند افزایش یافته است. این تغییر غیرمنتظره نشاندهندهٔ تضعیف ارتباط تاریخی بین فقر و ناتوانی است و میتواند به دلیل دسترسی بهتر خانوادههای مرفه به تشخیص و حمایت از سیستم مزایا باشد.
نرخهای حیرتآور در مناطق مرفه
در مناطقی مانند رانیمید در ساری و براکنل جنگل در بارکشر، تقریباً یک نفر از هر ۲۰ نوجوان اکنون برای ناتوانیهای مرتبط با ADHD و اوتیسم PIP دریافت میکند. این رقم در مقایسه با یک نفر از هر ۸۹ نفر در سال ۲۰۱۹ به طرز قابل توجهی افزایش یافته و بیش از یک و نیم برابر نرخ در بلکپول، یکی از محرومترین مناطق انگلستان، است که تنها ۳.۳ درصد از نوجوانان آن مزایای PIP را دریافت میکنند.
در هارت و وکینگام در بارکشر، که هر دو مناطق مرفه با نرخهای بالای اشتغال هستند، نرخ نوجوانانی که PIP دریافت میکنند از سال ۲۰۱۹ بیش از چهار برابر شده است. نقشهها نشان میدهند که چقدر جغرافیای درخواستها به طرز چشمگیری تغییر کرده است. در سال ۲۰۱۹، بسیاری از مناطق ثروتمند جنوب و جنوب شرقی یکی از کمرنگترین نقاط نقشه بودند، در حالی که نرخهای بالاتر بیشتر در بخشهایی از شمال و دیگر مناطق با سطوح بالای فقر متمرکز بود.
اکنون، بیش از ۲۰۵،۴۰۰ جوان بین ۱۶ تا ۲۴ سال در انگلستان برای ناتوانیهای مرتبط با ADHD و اوتیسم PIP دریافت میکنند. PIP برای کمک به افرادی که هزینههای اضافی ناشی از یک بیماری یا ناتوانی بلندمدت را دارند طراحی شده است و فقط به خاطر تشخیص ADHD یا اوتیسم اعطا نمیشود. درخواستکنندگان باید نشان دهند که وضعیت آنها به طور قابل توجهی بر توانایی آنها در انجام فعالیتهای روزمره یا جابجایی تأثیر میگذارد.
چالشهای سیستم بهداشتی و تشخیصی
در سالهای اخیر، لیستهای انتظار NHS برای ارزیابیهای ADHD و اوتیسم به شدت افزایش یافته است، در حالی که بیش از نیمی از ارزیابیهای ADHD توسط ارائهدهندگان خصوصی انجام میشود. خانوادههای مرفه همچنین قادر به دور زدن انتظار طولانی با پرداخت هزینههای بالای ارزیابیهای خصوصی هستند. این شرایط همچنین میتواند باعث شود تا خانوادهها برای دریافت تشخیص به دلیل نیاز به کمکهای آموزشی و حمایتی بیشتر، تحت فشار قرار بگیرند.
برخی از تحلیلگران هشدار دادهاند که این تغییرات ممکن است ناشی از عوامل دیگری نیز باشد که تقاضا برای تشخیص را تحت تأثیر قرار میدهد. یک بررسی جداگانه انجام شده توسط وزیر بهداشت انگلستان، وز استریتینگ، نشان داد که ارائهدهندگان خصوصی به طور مکرر در تشخیص ADHD در کودکان اشتباه میکنند و نگرانیهایی را در مورد انگیزههای سیستم آموزشی و رفاهی ایجاد کرده است. این گزارش به دنبال اولویت دادن به کودکان در معرض خطر برای درمان و پیشنهاد اصلاحات در مدیریت لیستهای انتظار است.
در نهایت، این تحلیلها نشان میدهند که افزایش درخواستها میتواند نشاندهندهٔ آگاهی بیشتر از ADHD و اوتیسم و بهبود شناخت علائم باشد که شاید قبلاً نادیده گرفته شده بود. این یافتهها همچنین نواقص و عدم قطعیتها در نحوه درک و ارزیابی ناتوانی را فاش میسازد و هشدار میدهد که خدمات تحت فشار ممکن است دچار نقصهای جدی در شناسایی نیازهای عمیقترین افراد شوند.
بیشتر بخوانید: تحقیقات نشان میدهد بزرگسالان مبتلا به ADHD فرم خفیفتری از این اختلال را دارند · پشتیبانی از مزایای ناتوانی به طرز شگفتانگیزی قوی است
