یخ‌های گرینلند و قطب جنوب ۱۱.۳ تریلیون تن آب شده‌اند

گرینلند و قطب جنوب در نیم قرن گذشته به شدت تحت تأثیر گرمایش جهانی قرار گرفته و ۱۱.۳ تریلیون تن یخ خود را از دست داده‌اند. این کاهش یخ منجر به افزایش سطح دریاها به میزان بیش از ۳ سانتی‌متر (۱.۱ اینچ) شده است. پژوهشگران از یک تیم بین‌المللی، با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای، به بررسی جامع‌ترین تصویر از این کاهش یخ پرداخته‌اند.

تحلیل جدید از تغییرات یخ‌های قطبی

این مطالعه نشان می‌دهد که ذوب یخ در گرینلند به تنهایی باعث افزایش سطح دریاها به میزان ۱.۸ سانتی‌متر (۰.۷ اینچ) شده است، در حالی که قطب جنوب ۱.۳ سانتی‌متر (۰.۵ اینچ) به این افزایش کمک کرده است. از مجموع یخ‌های از دست رفته، ۸۴ درصد به دلیل تسریع در جریان یخچال‌ها به دریا وارد شده است و تنها ۱۶ درصد به ذوب سطحی مربوط می‌شود.

بیشتر بخوانید: تلاش شهروندان برای کنترل مشکلات ناشی از کثیفی کبوترها در خیابان اصلی

دکتر اینس اوتوساکا، نویسنده اصلی این تحقیق، بیان کرد که با نگاهی به داده‌های ۵۰ ساله می‌توانیم تغییرات قابل توجهی در یخچال‌های قطبی را مشاهده کنیم. او افزود که بیشتر از چهار پنجم یخ‌های از دست رفته به دلیل جریان سریع‌تر یخچال‌ها به دریا بوده و این نشان می‌دهد که روند بلندمدت تحت تأثیر واکنش دینامیکی یخچال‌ها به گرمایش اقیانوس است.

پیامدهای افزایش سطح دریاها

این افزایش سطح دریاها نگرانی‌های زیادی را به همراه دارد، زیرا میلیون‌ها نفر را در معرض خطر فرسایش سواحل و سیلاب قرار می‌دهد. پروفسور اندرو شپرد، یکی دیگر از محققان این پروژه، هشدار داد که باوجود اینکه سه سانتی‌متر افزایش سطح دریا به نظر کم می‌آید، اما این مقدار می‌تواند به خطر افتادن ۶ تا ۹ میلیون نفر منجر شود.

از سال ۱۹۹۹، میانگین سطح دریاها به میزان ۳.۶ میلیمتر در سال افزایش یافته است و ۷۰ درصد این افزایش ناشی از ذوب یخچال‌ها و یخ‌های قطبی است. تغییرات اخیر در داده‌های ماهواره‌ای نشان می‌دهد که این افزایش پس از سال ۲۰۱۲ به شدت تسریع شده است.

جدیدترین مطالعات نشان می‌دهد که اگر یخچال تویتس در قطب جنوب به طور کامل فرو بریزد، سطح دریاها ممکن است به اندازه ۳ متر (۱۰ فوت) افزایش یابد. این افزایش سطح دریا می‌تواند شهرهایی مانند شانگهای و لندن را تهدید کند و خطر سیلاب‌های وسیع را برای ساکنان مناطق کم‌ارتفاعی مانند فلوریدا یا بنگلادش به همراه داشته باشد.

تحقیقات نشان می‌دهد که در بریتانیا، افزایش سطح دریا ممکن است خانه‌های ۱.۷ میلیون شهروند را تا سال ۲۳۱۰ زیر آب ببرد و مناطق وسیعی از سواحل را تحت تأثیر قرار دهد. بر اساس مدل‌های کامپیوتری، مناطقی مانند هال، پیتر بورگ و پورتسموث در معرض خطراتی جدی قرار دارند.

بیشتر بخوانید: چالش‌های چرم گیاهی: آیا واقعاً به پایداری کمک می‌کند؟ · بارش بی‌سابقه در کالیفرنیا؛ دمای غیرمعمول در سوی دیگر جهان!