لیونل مسی در آخرین بازی ملی خود در استادیوم مونیومنتال بوئنوس آیرس با چشمانی اشکبار، یاد پدرش، خورخه مسی، را گرامی داشت. این مراسم که با حضور بیش از ۸۰ هزار هوادار برگزار شد، به گفتهٔ خود مسی، "شاید غم‌انگیزترین روز حرفه‌ام" بود.
یک وداع احساسی
این شب ویژه و احساسی برای مسی، شاید بزرگترین شماره ۱۰ تاریخ آرژانتین بود. پس از پیروزی ۳-۰ بر بنین و ثبت گل ۱۲۶ و آخرین گل ملی‌اش به همراه دو پاس گل، او با صدای بلند به هواداران گفت: "نمی‌خواهم بروم." تمام حاضران در استادیوم نیز با او هم‌عقیده بودند.
بیشتر بخوانید: گری لینه‌کر نظرات سوئلا براورمن را به چالش کشید
تیم ملی آرژانتین با سردوشی لباس‌هایی به رنگ آبی و سفید و نام‌های طلایی، به این وداع رنگ و بویی خاص بخشیدند. در حالی که لوگوی مسی به جای لوگوی آدیداس در لباس‌ها نقش بسته بود، هواداران با صدای بلند نام او را فریاد می‌زدند و فضایی شگفت‌انگیز را در استادیوم ایجاد کردند.
یادآوری دستاوردها
مسی در این بازی با پاس‌های خود دو گل اول تیم را ساخت و در نهایت با زدن یک گل دیگر، این شب را به یاد ماندنی‌تر کرد. او همچنین در نیمه اول چندین موقعیت گلزنی را از دست داد که باعث شد تماشاگران با دلهره منتظر فرصت‌های بعدی او باشند.
در نیمهٔ دوم، مسی با پاس‌کاری فوق‌العاده‌ای، نیکلاس اتامندی را برای گل اول تیم پیدا کرد. اتامندی که او نیز در آخرین بازی ملی خود به میدان رفته بود، پس از گلزنی، مسی را در آغوش گرفت و با تشویق هواداران، از زمین خارج شد.
در دقیقه ۷۱، مسی از روی نقطه پنالتی گل سوم را به ثمر رساند و با اشاره به آسمان، یاد پدرش را گرامی داشت. این لحظه برای او و خانواده‌اش به ویژه معنی عمیقی داشت، زیرا او تنها چند ماه پس از درگذشت پدرش در این بازی حاضر شده بود.
زمان به سرعت سپری شد و مسی در این وداع احساسی، نشان داد که چه تأثیری بر هویت و فرهنگ فوتبال آرژانتین دارد. حالا سؤال این است که چگونه کشور بدون او به جلو خواهد رفت؟
بیشتر بخوانید: کریستیانو رونالدو: انتقاد از جورژه ژسوس و عذرخواهی از هواداران پرتغال · ماتئو چاوز از مکزیک با سیلی به سباستین برهالتر در بازی دوستانه برخورد کرد
