نتایج یک مطالعه تازه در ایالات متحده نشان میدهد که داشتن چربی احشایی، حتی در افراد با وزن نرمال، میتواند ریسک بیماریهای قلبی را به طور قابل توجهی افزایش دهد.
چربی احشایی و خطر بیماریهای قلبی
مطالعات قبلی معمولاً بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) سلامت افراد را ارزیابی میکردند، اما یافتههای جدید نشان میدهد که اندازه دور کمر نقش کلیدی در تعیین سلامت قلب دارد. به گفته محققان، افرادی که دارای BMI نرمال هستند اما سایز کمر بزرگی دارند، تا ۵۰ درصد بیشتر در معرض خطر بیماریهای قلبی قرار دارند.
بیشتر بخوانید: آموزش جدید دندانپزشکان برای شناسایی نشانههای زودهنگام بیماری نورون حرکتی
این مطالعه که در نشریه کالج آمریکایی قلب منتشر شده، شامل بررسی دادههای ۲۶۰,۰۰۰ نفر در طول ۲۰ سال است. در این تحقیق مشخص شد که افرادی که BMI بالای ۳۰ دارند اما دور کمرشان کوچک است، نسبت به افرادی که BMI نرمال دارند اما دور کمر بزرگ دارند، ریسک کمتری برای بیماریهای قلبی دارند.
چربی احشایی و متابولیسم بدن
چربی احشایی نه تنها به عنوان یک نوع خطرناک از چربی شناخته میشود، بلکه میتواند بر متابولیسم بدن تأثیر بگذارد. پروفسور ناوید سَتار، استاد پزشکی متابولیک در دانشگاه گلاسگو، توضیح میدهد که تجمع چربی در اطراف کبد میتواند منجر به اختلال در متابولیسم قند و افزایش ریسک دیابت و بیماریهای قلبی شود.
به گفته سَتار، چربی اضافی در کبد میتواند تولید تری گلیسیریدها را افزایش دهد که خود عامل تسریعکننده بیماریهای قلبی است. علاوه بر این، چربی شکمی با فشار خون بالا نیز در ارتباط است، هرچند علت دقیق این ارتباط هنوز مشخص نیست.
مشکلات ناشی از تجمع چربی احشایی میتواند به صورت همزمان بروز کند و به آنچه که «سندرم متابولیک» میگویند، منجر شود. این سندرم شامل چندین مشکل از جمله کبد چرب، کلسترول بالا و فشار خون بالا است که همه این عوامل به یکدیگر مرتبط هستند و خطر بیماریهای قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع ۲ را افزایش میدهند.
در حالی که مردان مسنتر به طور طبیعی بیشتر تمایل به ذخیره چربی اطراف شکم دارند، این مشکل میتواند در هر فردی و به دلایل مختلف ایجاد شود. یکی از عوامل تأثیرگذار در این زمینه، کاهش هورمون تستوسترون در مردان است که به تغییر توزیع چربی منجر میشود.
خبر خوب این است که چربی احشایی به خوبی به برنامههای کاهش وزن پاسخ میدهد. نادر سیلور، پژوهشگر پیشگیری از بیماریهای قلبی در دانشگاه جانز هاپکینز، میگوید که کاهش تنها ۵ درصد از وزن بدن میتواند تأثیر قابل توجهی بر سلامت داشته باشد.
تحقیقات نشان میدهد که ورزشهای با شدت بالا و ترکیب آنها با تمرینات با شدت متوسط، میتواند به کاهش چربی احشایی کمک کند. بهترین نتایج در سه جلسه ورزشی ۳۰ تا ۶۰ دقیقهای در هفته مشاهده میشود.
در زمینه تغذیه، رژیمهای غذایی مدیترانهای که غنی از سبزیجات، حبوبات و روغن زیتون هستند، به کاهش چربی احشایی کمک میکنند. تحقیقات اخیر نشان میدهد که این نوع رژیم غذایی میتواند تأثیر بیشتری نسبت به راهنماییهای عمومی تغذیه داشته باشد.
در نهایت، توجه به سایز کمر و اتخاذ یک سبک زندگی سالم میتواند از ابتلا به بیماریهای قلبی جلوگیری کند و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.
بیشتر بخوانید: تحقیقات دانشگاه ویرجینیا در مورد تجربیات خارج از بدن · کیوان پیترسون در نقش مربی جدید تیم ملی انگلستان؛ ویکتوریا و چالشهای بزرگ
