در تئاتر رویال استراتفورد ایست لندن، نمایشی به نام Bloodsport به کارگردانی آوا پیکت به روی صحنه رفته که بازگشت هلن ترو به دنیای مدرن انگلستان را روایت میکند. این اثر، که به وضوح بر خشونت و misogyny تأکید دارد، بینندگان را به دنیایی میبرد که در آن مشکلات اجتماعی و فرهنگی به وضوح قابل مشاهده است.
داستانی از جنگ و انتقام
هلن، قهرمان داستان، به خانهای که به سبک Towie تزئین شده بازمیگردد، جایی که پس از یک جنگ داخلی، مردان خشمگین با نارنجکهای بنزینی به خیابانها ریختهاند. هلن پس از ترک همسرش، مارکوس، برای یک "خارجی"، به این دنیای پرتنش بازمیگردد. این داستان به وضوح به تحولات اجتماعی و چالشهای هویتی امروز اشاره میکند.
در این میان، یک پیامرسان که به لباس آدیداس پوشیده، به عنوان کرُس عمل میکند و ما را با وقایع جدید انگلستان آشنا میسازد. این مردان خشمگین با هلن، که در گوشهای از این دنیای جدید ترس و وحشت را تجربه میکند، به جشن مینشینند تا پیروزی خود را با «پروسکو» جشن بگیرند.
تأملی بر جامعه مدرن
با این نمایش، آوا پیکت توانسته است به طور مؤثری نگاهی انتقادی به جامعه معاصر بیندازد. آیا ما به عنوان جامعه، واقعاً در حال تکرار تاریخ هستیم؟ آیا خشونت و misogyny در دنیای امروز، بازتابی از گذشته ما نیست؟ Bloodsport با بازی قوی میشل داوکری در نقش هلن، به ما این سوالات را یادآوری میکند. این نمایش تا ۱۰ اکتبر در تئاتر رویال استراتفورد ایست در دسترس است و به نظر میرسد که نقطه عطفی در عرصه تئاتر معاصر باشد.
