مستند تازه منتشرشده «Don’t Look Back in Anger» با تمرکز بر تور بازگشت Oasis در سال ۲۰۲۵، به یک پرسش بنیادی میپردازد: چرا این کنسرتهای بزرگ در این زمان خاص برگزار شدند؟ در لحظهای از این مستند، لیام و نوئل گلگر برای اولین بار از زمان دعوای مشهورشان در سال ۲۰۰۹، به صورت مشترک صحبت میکنند و به این نکته اشاره میکنند که اگر داستان Oasis با آن درگیری در پاریس به پایان میرسید، میراث آنها چیزی جز موفقیتی شگرف که توسط «هرج و مرج» مختل شده، نبود.
از هرج و مرج تا پیروزی
کنسرتهای بازگشت نه تنها به شدت سودآور بودند، بلکه فرصتی برای این دو برادر فراهم کردند تا پایانی پیروزمندانه بر آن پایان نامناسب بگذارند. لیام با حالتی متفکر میگوید: «احساس میکنم که بار بزرگی از دوش ما برداشته شده است.»
هرچند این فیلم ممکن است به نظر بیاید که به خود مشغول است، اما واقعیت این است که «Don’t Look Back in Anger» به طور مداوم تماشاگران را با لحظات طنزآمیز و دیدگاههای عمیقش سرگرم میکند. نوئل با زبانی طعنهآمیز به توانایی لیام در تعادل گذاشتن تمبورین بر روی سرش اشاره میکند و میگوید: «اگر من این کار را میکردم، به نظر احمق میآمدم، اما او این کار را میکند و این بهترین چیزی است که تا به حال دیدهام.»
نگاهی به میراث و یادها
اما در دل این فضای شاداب، احساساتی عمیق و خوداندیشی وجود دارد: آشتیها، یادبودهای دوستان از دست رفته و تفکر در مورد میراث. به وضوح، این موضوعات در طول تور و فیلم ذهن هر دو برادر گلگر را مشغول کرده است. آنها به یادآوری چیزی که پس از خود باقی میگذارند، میپردازند و حالتی جدی به این داستان شاداب میبخشند.
در نهایت، «Don’t Look Back in Anger» تنها یک مستند موسیقی نیست؛ بلکه تصویری عمیق از دو برادر است که تلاش میکنند تا گذشته را درک کنند و در عین حال، آیندهای روشنتر برای خود و طرفدارانشان بسازند.
