کمی بدنوچ، وزیر مشاغل بریتانیا، با تأکید بر لزوم «عشق سخت» برای حل بحران جوانان NEET (غیر مشغول به تحصیل، کار یا آموزش) که شمار آنها نزدیک به یک میلیون نفر است، به بیان نظرات خود پرداخت. این واژه‌ها از آلن میلبورن، مقام ارشد حزب کارگر، اقتباس شده‌اند، که به‌زودی نتایج تحقیق خود در این زمینه را منتشر خواهد کرد.
چالش‌های پیش روی جوانان بریتانیایی
آلن میلبورن بر این باور است که جوانان قادر به کار، از جمله افرادی که از مزایای بهداشتی بهره‌مندند، باید در صورت امتناع از شرکت در برنامه‌های کاری یا آموزشی، آخرین راه‌حل، یعنی کاهش پرداختی‌ها را تجربه کنند. به گفته وی، این رویکرد ممکن است در میان همکاران حزب کارگر چندان محبوب نباشد، اما برای کمی بدنوچ، به نظر می‌رسد که این سیاست می‌تواند راه حلی موثر باشد.
بیشتر بخوانید: مدیر Baillie Gifford خواستار حمایت سهامداران در برابر Saba شد
اما این رویکرد «عشق سخت» می‌تواند عواقب منفی به همراه داشته باشد. زیرا در شرایطی که کارفرمایان به دلیل افزایش حداقل دستمزد و حقوق کارگران جدید reluctant به استخدام هستند، برچسب‌زنی بر جوانانی که نمی‌توانند به سادگی شغل پیدا کنند، می‌تواند به stigmatization آنها منجر شود. بنابراین، عشق سخت به تنهایی نمی‌تواند کافی باشد تا جوانان بریتانیایی را به بازار کار بازگرداند.
ضرورت اقدامات جدی
برای دستیابی به این هدف، دولت باید به‌طور کامل به مقیاس مشکل و پتانسیل آن برای آسیب زدن به اقتصاد و افزایش بدهی ملی توجه کند. این مسئولیت تنها بر دوش یک وزارتخانه نیست و باید بین وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، بهداشت، کار و رفاه اجتماعی و خزانه‌داری تقسیم شود. پیشنهاد می‌شود که ایجاد یک وزارتخانه ویژه برای NEETها می‌تواند زمینه‌ساز کاهش پاسکاری مسئولیت‌ها باشد.
علاوه بر این، اگر دفتر مسئولیت بودجه (OBR) بتواند به بررسی خطرات بلندمدت ناشی از سطح بالای NEETها بپردازد، می‌تواند بر اهمیت سرمایه‌گذاری در پیشگیری تأکید کند و به خزانه‌داری فشار بیاورد تا به‌طور رسمی به این موضوع پاسخ دهد.
بیکاری در سنین جوانی می‌تواند آثار عمیق و ماندگاری بر روی فرد داشته باشد. این وضعیت با خطر بالای کاهش دستاوردها و درآمدها برای فرد، کاهش درآمد مالیاتی برای خزانه و افزایش هزینه‌های رفاهی برای مالیات‌دهندگان همراه است. برآوردهای مختلفی برای محاسبه هزینه‌های این وضعیت وجود دارد، اما هیچ‌یک به وزن برآوردهای OBR در گزارش‌های مالی طولانی‌مدت نمی‌رسد.
میلبورن برآورد می‌کند که هزینه اقتصادی و اجتماعی ناشی از این وضعیت به ۱۲۵ میلیارد پوند در سال می‌رسد. همچنین، تحقیقات انجام شده توسط سر چارلی می‌فیلد، در بررسی هزینه‌های عدم اشتغال به دلیل مشکلات بهداشتی، نشان داده است که یک جوان ۲۲ ساله می‌تواند در طول زندگی خود بیش از یک میلیون پوند از دست بدهد.
امید است که وضعیت NEETها یک مشکل موقتی باشد که به‌زودی حل شود، اما شواهد نشان می‌دهد که خلاف این موضوع صحیح است. میلبورن دریافته است که هفت نفر از هر ده جوانی که از مزایای بهداشتی و ناتوانی استفاده می‌کنند، یک دهه بعد همچنان این مزایا را دریافت می‌کنند.
جدایی از بازار کار به سرعت آغاز می‌شود و تنها یک‌چهارم از افرادی که بیش از یک سال بیکار بوده‌اند، موفق به بازگشت به بازار کار می‌شوند. بنابراین، یک تحلیل عمیق توسط OBR می‌تواند این مسأله را به عنوان یک مشکل اجتماعی که بر روی جوانان مناطق محروم تأثیر می‌گذارد، به زبانی مالی تبدیل کند و این امر می‌تواند بر ضرورت سرمایه‌گذاری در پیشگیری تأکید کند.
بیشتر بخوانید: بارکلیز نرخ وام مسکن را برای دومین بار در هفته افزایش داد · آندى برنهام از تغییر سیاست حقوق بازنشستگی در سال ۲۰۳۰ خبر داد
