دکتر کریستوفر کِر، پزشک متخصص در مراقبتهای انتهایی در بافالو، نیویورک، تجربیات مشترکی را از بیماران خود در روزهای پایانی زندگی بیان کرده است. او گفته است که بسیاری از بیماران در این دوران، دیدارهایی با عزیزان فوت شده خود دارند که به گفتهٔ آنها، این دیدارها نه خواب و نه توهم، بلکه تجربیات واقعی است.
دیدار با عزیزان فوت شده
دکتر کِر توضیح میدهد که بیماران به وضوح میتوانند عزیزانی که به دیدن آنها آمدهاند را شناسایی کنند. او اشاره کرده است که این عزیزان معمولاً کسانی هستند که در زندگی به آنها نزدیک بودهاند و افرادی که با آنها رابطهٔ دشواری داشتهاند، در این دیدارها حضور ندارند. به عنوان مثال، اگر کسی مادرش را ببیند، احتمالاً پدرش در این دیدار حاضر نخواهد بود.
بیشتر بخوانید: افزایش چشمگیر سرطان آپاندیس در افراد زیر ۵۰ سال
این تجربیات در حدود ۸۸ درصد از بیماران، با احساس خوشایند و تسکیندهندهای همراه بوده و به آنها در روزهای پایانی زندگیشان آرامش میبخشد. یکی از دختران بیماران دکتر کِر اشاره کرده است که مادرش این دیدارها را دو تا چهار ماه قبل از فوتش شروع کرده بود و این احساس را داشت که عزیزان فوت شدهاش در زندگی پس از مرگ نیز در انتظار او خواهند بود.
معنای عمیق دیدارها
در یک مصاحبه با اپرا وینفری، دکتر کِر به این نکته اشاره کرد که این دیدارها به بیماران کمک میکند تا احساس کاملتری داشته باشند و مسائل حلنشدهٔ زندگیشان را به نوعی پشت سر بگذارند. او بیان میکند که زندگی معمولاً برای افراد ناتمام میماند و بسیاری از مردم احساس میکنند که چیزی را در زندگی خود تمام نکردهاند. این میتواند شامل فقدان یک والد در کودکی، گناه، پشیمانی یا روابط شکسته باشد.
وی دیدار با عزیزان فوت شده را بهعنوان فرصتی برای بهبود زخمهای روحی توصیف میکند. او میگوید: "در نهایت، این تجربهها به شما کمک میکنند تا دوباره به خانوادهتان متصل شوید و این یک نوع بهبودی است." این احساس ارتباط با عزیزان، در پایان زندگی میتواند تسکیندهنده باشد و به بیماران کمک کند تا با آرامش بیشتری به سوی مرگ حرکت کنند.
دکتر کِر که کتابی به نام "مرگ فقط یک رویا است" نوشته، تا کنون بیش از ۱۵۰۰ مصاحبه با بیماران انجام داده است تا این تجربیات را مستند کند. یکی از این بیماران، ژان، مادر دختری به نام جولی، در ویدئویی قبل از مرگش گفت که او نیز بارها با عزیزان فوت شدهاش دیدار کرده است.
ژان به یاد میآورد که در یکی از این دیدارها، مادرش که ۳۰ سال پیش فوت کرده بود، در اتاق نشسته و او را در انتظار خود میدید. او بیان میکند که این ارتباطات، حتی اگر در زندگی واقعی روابط دشواری با آن عزیزان داشته باشد، میتواند به نوعی آرامش و تسکین روحی بدهد.
به گفتهٔ دکتر کِر، فرآیند مرگ معمولاً تدریجی و آرام است و بسیاری از افراد در این زمان بیشتر به خواب میروند. در نهایت، مرگ در عمق این خواب عمیق رخ میدهد و این نیازمند آرامش و صلح درونی است.
بیشتر بخوانید: پژوهشگران: سگها واقعاً صدای صاحب خود را درک میکنند · داروی نوین ALKS ۷۲۹۰، راهی جدید برای درمان ADHD بدون عوارض قلبی



