در آگوست ۱۹۶۵، در اوج شهرتش، جان کولترن در جشنوارهٔ جاز داونبییت در شیکاگو به اجرای برنامه پرداخت. او با یک عضو جدید از گروهش، آرچی شپ، به صحنه رفت و نمایشهای بدیع و آزاد خود را آغاز کرد. این اجرا به قدری غیرمتعارف و بلند بود که گزارشها از خروجهای گستردهٔ تماشاگران حکایت داشت.
اجرای جنجالی کولترن
نقدکنندهٔ داونبییت بعداً نوشت: «آنها بهعنوان یک نمایش غیرقابل تحمل از موسیقیدانی ظاهر شدند... شپ و کولترن بیشتر از آنکه به اجرای موسیقی بپردازند، در تلاش بودند تا یکدیگر را شکست دهند.» این اجرا باید بهعنوان یک لحظهٔ پیروزمندانه در نظر گرفته میشد؛ چراکه کولترن بعد از پنج سال از اوجگیری خود به این نقطه رسیده بود.
پس از جدا شدن از گروه بزرگ مایلز دیویس، کولترن زبانی کاملاً جدید در جاز ایجاد کرد. آلبوم «گامهای غول» او در سال ۱۹۶۰ و نسخهٔ معروفش از «چیزهای مورد علاقهٔ من» در سال ۱۹۶۱، این هنرمند را به یکی از چهرههای بزرگ جاز تبدیل کرد. در ژانویهٔ ۱۹۶۵، او آلبوم «عشق مقدس» را منتشر کرد که نامزدی جایزهٔ گرمی را برایش به ارمغان آورد. با وجود موفقیتهای بسیارش، دو سال بعد در ۱۹۶۷، کولترن در سن ۴۰ سالگی به خاطر سرطان کبد درگذشت.
ضبطهای تازه کشفشده
اکنون، نوارهای مخفی ضبطشده از کولترن، که در یک کاپشن پنهان شده بود، در حال ظهور است. این منابع تازه، به ما نشان میدهد که او چگونه با قواعد جاز مخالفت کرد و به سمت جاز آزاد حرکت کرد. این ضبطها میتواند ابعاد جدیدی از شخصیت و خلاقیت کولترن را برای طرفداران و محققان جاز به نمایش بگذارد.
