سگهای کوچک به مدتهاست که به عنوان اکسسوریهای محبوب سلبریتیها و افراد مشهور شناخته میشوند. با این حال، طبق نظر یک کارشناس، داشتن یک سگ کوچک میتواند یکی از قویترین نشانههای مردانگی مدرن باشد.
تاریخچهای جدید از سگهای کوچک
در کتاب جدیدی تحت عنوان 'Yap! A Short History of Small Dogs'، استیفانی هاوارد-اسمیت، تاریخنگار، استدلال میکند که دوران مردانی که از سگهای بزرگ و قدرتمند برای نمایش قدرت استفاده میکردند به پایان رسیده است. او اشاره میکند که مردان با اعتماد به نفس بیشتر به سمت انتخاب همدمهای کوچکتر میروند زیرا نیازی به اثبات خود ندارند.
بیشتر بخوانید: بازارهای کشاورزی بریتانیا: از پنیرهای خامهای کُرنیش تا نانهای هنری ولز
چهرههای مشهور همچون دوان جانسون، معروف به 'راک'، به طور مرتب تصاویری از بولداگهای فرانسوی خود را به اشتراک میگذارد و اورلاندو بلوم نیز با یک سگ نجاتی کوچک به نام بیگی اسمالز، از نژاد تویپودل، دیده میشود. پادشاه چارلز هم به خاطر عشقش به سگهای جک راسل تریر شناخته شده است و نخستوزیر اندی برنهم نیز صاحب یک بیچون-پودل دوستداشتنی به نام اکسل است.
تغییر در الگوهای مردانگی
هاوارد-اسمیت مینویسد: 'این روزها، انتخاب یک سگ کوچک و 'دخترانه' در مکانهای عمومی میتواند نشاندهندهٔ اعتماد به نفس یک مرد در مردانگیاش باشد؛ آنها نیازی به جبران با داشتن یک سگ معمولی مردانه ندارند.' سگهای بزرگ سنتی مانند ژرمن شپرد، روتوایلر و دوبرمن به قدرت و محافظت ارتباط دارند و به همین دلیل مردان زیادی تمایل به داشتن آنها دارند.
اما از نظر هاوارد-اسمیت، یک سگ کوچک مانند چیهواهوا یا داچوند میتواند نشانهای از خودباوری، هوش عاطفی و تمایل به رد کلیشههای قدیمی باشد. او توضیح میدهد که این تغییر ممکن است به توضیح این موضوع کمک کند که چرا نژادهای کوچک در میان برخی از معروفترین مردان جهان محبوب شدهاند.
سگهای کوچک همچنین میتوانند نوعی رابطه متفاوت بین مالک و حیوان خانگی را تشویق کنند. زیرا آنها به نظر آسیبپذیرتر میرسند، اغلب غریزههای پرورشدهنده را بیدار میکنند که به طور سنتی بیشتر با زنان نسبت داده میشود.
کریس پاکهام، مجری تلویزیونی، یکی از بزرگترین طرفداران سگهای کوچک است. او پیشتر درباره اینکه چگونه پودلهای مینیاتوریاش، ایچی و اسکرچی، در دوران افسردگی خود به او کمک کردند، صحبت کرده و گفته است که این دو در نهایت زندگیاش را نجات داده و مرکز جهانش شدهاند.
در کتاب، هاوارد-اسمیت همچنین به وینستون چرچیل اشاره میکند که معمولاً با سگ بولداگ شناخته میشود. اما در واقع، این رهبر جنگی بیشتر عمرش را در کنار سگهای کوچکتری گذرانده است. او در دوران کودکی یک بولداگ انگلیسی به نام دودو داشت، اما خانوادهاش بعداً تعدادی پگ و پودل مینیاتوری را نگهداری کردند.
چرچیل آنقدر به پگها علاقه داشت که او و همسرش، کلمنتاین، در نامههایشان به یکدیگر لقبهای 'پگ' و 'کات' را داده بودند و او گاهی خود را به عنوان یک پگ ترسیم میکرد. با این حال، او خوشحال بود که در ملأ عام با بولداگ سخت و میهنپرست مقایسه شود، در حالی که عشقش به سگهای کوچکتر را عمدتاً در پشت درهای بسته نگه میداشت.
هاوارد-اسمیت به این نکته اشاره میکند که با توجه به نحوهای که انتخاب سگ یک مرد معمولاً تفسیر میشود، تعجبی ندارد که این رهبر جنگی سخت به بولداگ مردانه مرتبط است و نه به پگهای کوچکتر. او اضافه میکند: 'ما هنوز به دیدن سگها به عنوان نمادهایی که چیزی دربارهٔ افرادی که آنها را دارند به ما میگویند، عادت کردهایم و نه به عنوان موجودات زنده و نفسکش.' در چند دهه گذشته، داشتن یک سگ کوچک به طور گستردهای برای مردان وارد جریان اصلی شده است.
او میگوید: 'حس کنونی این است که داشتن یک سگ کوچک به معنای این است که یک مرد در برابر کلیشهها بیتوجه است.'
اوایل امسال، کلوپ سگها محبوبترین نژادهای سگ در بریتانیا را اعلام کرد و نژادهای کوچک در رتبههای بالای این فهرست قرار گرفتند. در حالی که لابرادورها در مقام اول قرار گرفتند، پنج نژاد محبوب شامل داچوندها و بولداگهای فرانسوی بودند.
بیشتر بخوانید: سامانتا وومک در سفر نوستالژیک به برایتون با لباس شنا ظاهر شد · پادشاه کلت پوش! چارلز و کامیلا در جشنواره سنتی هایلند
