عطارد، که به عنوان نزدیکترین سیاره به خورشید شناخته میشود، به نظر میرسد باید داغترین سیاره در منظومه شمسی باشد. اما واقعیت این است که ونوس با دمایی معادل ۴۸۰ درجه سانتیگراد، داغتر از عطارد با دمای ۴۳۰ درجه سانتیگراد است، حتی با فاصلهٔ ۵۰ میلیون کیلومتر بیشتر از خورشید. پس چرا این سیارهٔ دوم از خورشید داغتر از نزدیکترین سیاره به آن است؟
جو و ویژگیهای زمینشناسی
جو ونوس به شدت متراکم و عمدتاً از دیاکسید کربن تشکیل شده است، که باعث میشود این سیاره گرما را به طرز مؤثری به دام اندازد. در مقابل، عطارد تقریباً هیچ جوی ندارد و نور خورشید به راحتی بر روی سطح آن تابیده و دما را در طول روز به شدت بالا میبرد. اما در شب، این سیاره به سرعت گرما را از دست میدهد و دما به حدود منفی ۱۸۰ درجه سانتیگراد میرسد.
ونوس داستان متفاوتی دارد. جو غلیظ و ابرهای اسید سولفوریک آن تقریباً ۹۰ برابر جو زمین است و به گرما اجازه میدهد که به راحتی در آن دام بیفتد. این جو به طرز مؤثری نور خورشید را جذب کرده و سپس آن را به صورت تابش مادون قرمز آزاد میکند، که به نوبه خود دما را در سطح سیاره افزایش میدهد.
چرخه گرما و فعالیتهای آتشفشانی
این گرمای شدید تنها به دلیل نزدیکی به خورشید نیست. فعالیتهای آتشفشانی در گذشته و حال نشاندهندهٔ این است که ونوس در حالت «گرمایش بیپایان» قرار دارد. این یعنی اینکه گرما به دلیل ویژگیهای جو این سیاره به دام افتاده و به طور مداوم دما را بالا نگه میدارد.
در واقع، اگر جو ونوس و ابرهای آن از بین بروند، دما به شدت کاهش مییابد و این سیاره حتی سردتر از عطارد خواهد شد. بنابراین، این «پتو» جو است که ونوس را به یکی از داغترین سیارات منظومه شمسی تبدیل کرده است.
