سُگاکو تاگوشی، راهب ۳۱ سالهٔ ژاپنی، به تازگی دورهٔ ۱۲ سالهٔ انزوا را آغاز کرده است. این تمرین سخت و بینظیر بخشی از یک رژیم آموزشی شدید است که به منظور تبدیل او به یک 'جیشین'، به معنای 'نگهبان واقعی'، طراحی شده است. این مقام به راهبی اطلاق میشود که به نگهداری مقبرهٔ سایچو، بنیانگذار بودیسم تندای، اختصاص دارد.
زندگی در انزوا در معبد انریاکوجی
تاگوشی در مقبرهٔ معبد انریاکوجی واقع در کوه هیئی، در شمال شرقی کیوتو، زندگی خواهد کرد و به مدت ۱۲ سال هیچ تماسی با دیگران نخواهد داشت. او هیچگونه اطلاعاتی از دنیای بیرون نخواهد داشت و تنها تا تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۳۸ قادر به برقراری ارتباط با دیگران خواهد بود. این دورهٔ انزوا به او فرصت میدهد تا به عمق آموزههای سایچو پی ببرد و زندگی خود را وقف آن کند.
بیشتر بخوانید: اندرو رایس، غواص بریتانیایی، در غاری در فرانسه جان باخت
روتین روزانهٔ سخت
در این دوران، تاگوشی باید یک روتین روزانهٔ سخت را دنبال کند. او هر روز قبل از طلوع آفتاب بیدار میشود تا غذاهایی را که برای تقدیم به مقبرهٔ سایچو آماده میکند، بپزد. علاوه بر این، او باید ساعتها به تلاوت سوتراها بپردازد و روزانه ۳۰۰۰ سجده به بودا انجام دهد.
این شرایط سخت باعث میشود که او تنها چند ساعت در شب بخوابد و این خستگی میتواند منجر به دیدن تصاویری زنده از بودا شود که پیروان به آن اعتقاد دارند. در طول این تمرین، او مسئول حفظ نظافت مقبره نیز خواهد بود و حتی یک برگ افتاده هم نباید در باغها مزاحمت ایجاد کند.
چالشهای فیزیکی و روحی
کار فیزیکی بخشی از این تمرین سالانه محسوب میشود و به عنوان نوعی مدیتیشن ذن در نظر گرفته میشود. شرایط سخت آب و هوایی کوه هیئی در زمستان نیز به چالشهای این تمرین افزوده است. این تمرین به قدری دشوار است که چندین راهب پیش از اتمام ۱۲ سالهٔ آن به دلیل بیماری جان خود را از دست دادهاند.
تاگوشی به عنوان ۱۱۸مین جیشین از سال ۱۶۹۹، زمانی که سوابق آغاز شد، به شمار میرود و او تنها هشتمین مردی است که در ۸۰ سال اخیر این تمرین را انجام میدهد. پیش از ورود به این فضای انزوا، او ابراز کرد که میل به پیروی از آموزههای سایچو در قلبش رشد کرده و با هدفی مشخص به مسیر یک راهب پا گذاشته است. او گفت: 'من از ایستادن در خط آغاز این سفر سرشار از شادی هستم.'
کوه هیئی همچنین محل تمرین 'کایهوگی' است، که در آن راهبان برای ۱۰۰۰ روز در طی هفت سال به دور کوه راه میروند. در سالهای اولیه، آنها روزانه ۱۹ مایل را طی میکنند و در سالهای پایانی این فاصله به ۵۲ مایل در روز میرسد. سال پنجم به عنوان دشوارترین سال شناخته میشود و راهبان باید برای ۲۰۰ روز ۱۹ مایل راه بروند و سپس به مدت ۹ روز بدون غذا، آب، خواب و حتی دراز کشیدن به انجام این تمرینات ادامه دهند.
بیشتر بخوانید: ساخت کاخ جدید ولادیمیر پوتین در سواحل دریای سیاه آغاز شد
