دکتر ایموجن بروکس، اولین زبان مصنوعی بریتانیا را دریافت کرد

دکتر ایموجن بروکس، یک پزشک ۳۰ ساله، با موفقیت از یک زبان مصنوعی پیشرفته بهره‌برداری کرد که به او کمک کرده است تا دوباره بتواند به‌وضوح صحبت کند. این ابتکار که به عنوان اولین زبان مصنوعی در سیستم بهداشت ملی بریتانیا شناخته می‌شود، پس از جراحی سرطان در دکتر بروکس، که منجر به از دست دادن بخش عمده‌ای از زبانش شد، توسعه یافته است.

چالش‌های پس از جراحی سرطان

در سال ۲۰۱۹، دکتر بروکس در سن ۲۶ سالگی به سرطان سلول سنگفرشی، شایع‌ترین نوع سرطان‌های سر و گردن، مبتلا شد. جراحان بخش عمده‌ای از زبان او را برداشتند و از بافت‌های دیگر بدن برای بازسازی آن استفاده کردند. در ابتدا، او قادر به صحبت کردن نسبتاً خوب بود، اما با شروع پرتودرمانی، بافت بازسازی شده شروع به کوچک شدن کرد و این موضوع به تدریج منجر به دشواری در بیان کلمات شد.

بیشتر بخوانید: ریانا دیلون، مجری BBC ۶ Music، از تشخیص سرطان تخمدان خود خبر داد

دکتر بروکس به‌سرعت متوجه شد که دوستان و همکارانش از مکالمات حضوری با او دوری می‌کنند و غریبه‌ها نیز در هنگام صحبت کردن او را با نگرانی نگاه می‌کنند. او از این وضعیت بسیار ناامید شده بود و در تلاش بود تا راهی برای ارتباط بهتر پیدا کند.

توسعه زبان مصنوعی

عزم او برای یافتن راه‌حلی مؤثر او را به سمت تحقیق در مورد زبان‌های مصنوعی سوق داد. دکتر بروکس با تیمی از متخصصان در بنیاد NHS گای و سنت توماس (GSTT) ملاقات کرد و در یک قرار ملاقات، تیمی متشکل از هشت نفر برای بررسی امکان ساخت یک زبان مصنوعی برای او جمع شدند.

مایکل براون، تکنسین دندانپزشکی در GSTT، در این باره گفت: "ما هرگز چیزی مانند این نساخته بودیم، اما تیم ما عاشق چالش است." پس از ماه‌ها تحقیق، آزمایش و تست، تیم دو نسخه آزمایشی تولید کرد و سپس طراحی نهایی را با همکاری دکتر بروکس بهینه‌سازی کردند.

زبان مصنوعی دارای یک فریم کلاستری U شکل از جنس کبالتی کروم است که به دندان‌های پایین او متصل می‌شود و یک زبان سیلیکونی که به‌طور خاص برای دهان او قالب‌گیری شده است را در بر می‌گیرد. این زبان مصنوعی به‌جای حرکت مستقل، بخشی از شکل و حجم بافت از دست رفته دکتر بروکس را جایگزین می‌کند و به او کمک می‌کند تا صداها را بهتر شکل دهد.

دکتر بروکس پس از دریافت این زبان مصنوعی، به‌سرعت شاهد بهبود در گفتار خود بود و تنها در عرض سه روز، احساس کرد که دیگران بهتر می‌توانند او را درک کنند. این نوآوری نه‌تنها به او کمک کرد تا در امتحان شفاهی دکترای خود در دانشگاه کینگز لندن موفق شود، بلکه روابط او با خانواده‌اش، به‌ویژه مادربزرگ ناشنوایش، را نیز بهبود بخشید.

دکتر بروکس در پایان ابراز امیدواری کرد که این تجربه الهام‌بخش دیگر پزشکان باشد تا با بیماران همکاری کنند و به بهبود کیفیت زندگی آن‌ها کمک کنند.

بیشتر بخوانید: یک شرکت بهداشتی از عادت‌های عجیبی که بریتانیایی‌ها در توالت دارند پرده برداشت · افزایش موارد سالمنلا: کافه‌ها و رستوران‌ها در کانون توجه