جنگها عموماً بر اساس تعداد کشتهها، خانههای ویران شده و شهرهای محو شده اندازهگیری میشوند، اما آنچه زیر آوار باقی میماند، داستانی دیگر را روایت میکند. در جنوب لبنان، انفجارهای مکرر نه تنها فاجعه انسانی به همراه دارد، بلکه زیستگاههای قدیمی از سنگ آهک را که قرنها میزبان جمعیتهای حیاتوحش بودهاند، نابود میکند.
آسیب به زیستگاهها
در این میان، سنگراهنماهای سوری، یکی از گونههای جانوری آسیبدیده، به شدت به این مناطق آسیب میزنند. این جانوران کوچک، که به زیستگاههای شکننده و خاص این مرزها وابستهاند، اکنون در معرض خطر جدی قرار دارند. صدها سال است که این مناطق، مأمن امنی برای آنها بوده است، اما اکنون در اثر جنگ، این زیستگاهها به طور سیستماتیک تخریب میشوند.
به عنوان یک محیطبان و رئیس یک سازمان فعال در زمینه مستندسازی اثرات زیستمحیطی جنگ، تلاش کردهام تا همکاران خود را در ثبت خسارات وارده به جنگلها، حیاتوحش و اکوسیستمهای شکننده در این منطقه یاری کنم. این آسیبها نه تنها به حیاتوحش بلکه به جامعه محلی و فرهنگ بومی نیز آسیب میزند.
جنگ و طبیعت
در حالی که توجه جهانی بر روی قربانیان انسانی جنگ متمرکز است، این واقعیت تلخ فراموش میشود که جنگها زیستگاهها و اکوسیستمها را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند. تخریب محیطزیست نتیجهای است که به آرامی خود را نشان میدهد و تأثیرات آن ممکن است سالها بعد از پایان جنگها ادامه یابد.
این ترس که نسلهای آینده نه تنها با یادآوری فاجعههای انسانی، بلکه با فقدان تنوع زیستی و تخریب طبیعت مواجه شوند، یکی از چالشهای بزرگ دوران ماست. در این میان، سرنوشت سنگراهنماهای سوری و دیگر گونههای جانوری به عنوان یک زنگ خطر برای وضعیت محیطزیست در این منطقه مطرح است.
